چند یست کـــه احســـاس عجیبــی دارم


دل در قفــس  ِعشـــق ِنجیـبـــــــی دارم


صیـــــاد نکــــرد آب و دانـَـش بـــــدهـد


معشــوق  ِ عجیب  نــا نجیبــــــی دارم


 


گـر دانــه ی ارزنـی بــه دستش میـداد !


یک قطره بـه حال وروز ِمستش میـداد !


 


درایـن غزل از سوگ کجـا حــــرفی بود !!


  ازگــرمی ِعشق این دلـــم بـــرفی بـود !؟


 


بـرسنگ مزار ِاو بـه یک خـط  ِخـــوشی


دادم بنـــویسند کـــه عـاشـق شدو مُـــرد


خطـاط چنین نوشت ایـن خفتـه بـه خاک


تن را به هـوای عشـق ِخود خاک سپُرد


 


ایـن بـــود تمــام  ِقصه ی عشـق ِدلـــم


یک کـاغـذ  ِبـــاطله است دیگـر سِجِلـم